دوش دیدم به خواب اهریمن

گفت من حاضرم که سجده کنم

گفتمش ای مراد و مرشد خلق

گفت آدم به روی خاک دیگر نیست

چونکه آدم نمی شود پیدا

گر که پیدا شود کنم سجده

پاسخش داد حق ز عرش کبیر

گر که آدم برای تو آرم

گفت آری به بندگی سوگند

گفت یزدان به او تو صبر بکن

استخاره ای بکرد و بد آمد

رو به شیطان نمود و با تلخی

زین همه خلق آفریده ی ما

همگی بنده و مرید تو اند

پس به اینجا بیا به عرش نشین

چون همه بنده و مرید تو اند

 با خداوند خویش رازی گفت

وه عجب راز کار سازی گفت

بهر حرف خودت دلیل بیار

گر که خواهی برو تو بیل بیار

پس مرا زین سبب ملالی نیست

از همین رو مرا خیالی نیست

جان من بنده ، راست می گویی؟

نزد او هرچه خواست می گویی؟

دیگر این ارتداد چاره کنم

بگذار پس من استخاره کنم

حال ایزد گرفته گشت عظیم

گفت لعنت بر تو ای لئیم رجیم

یک نفر نیز مثل آدم نیست

عدد لشکر تو که کم نیست

باچنین خلق هر چه خواهی کن

تو بشین جای من خدایی کن