آنچه ما را راهبر بر انبساط خاطر است

لیک در این مملکت وضع قاراشمیشی شده

پس بگویم من ز آنچه روز و شب درگیر ماست

مو فراوان دیده می گردد به نان کنجدی

جمله سرسامیم امروزه چو اندر گوش ما

هر که آمد راه  دنیا را به روی ما ببست

پشت میکروفن اگر باشد سخنرانی کند

لیک دنیایی تر از او بی گمان موجود نیست

گر کسی گوید که پاک و مخلص و با آبروست

جمله بز آورده ایم و بز بیاری سهم ماست

جملگی چون بز شده ماتحتمان درگیر نور

باشد این نکته که یزدان جرم پوش و ساتر است

چونکه مجنون عاقل و عاقل سفیه و قاصر است

ملتی کو جنگ ناکرده نصیر و ناصر است

جای کنجد در خمیرش پشم و پیل شاطر است

جای اصوات هَزاران عرعر یک قاطر است

گفت این دنیا پلید و دنیوی هم خاسر است

یا اراجیفی ببافد یا کلامش  زِر زِر است

گوییا عقبای او دربست گیر تِرتِر است

دان چنین شخصی در این کشور یقینا” نادر است

شاهد ار خواهی ببین اکنون خود بز حاضر است

نور گیر جملگی در دیده ی هر ناظر است!