این جدٌ بزرگ ما که حضرت آدم بود

وانگه پسرش قابیل خون اخوی را ریخت

چون جد بزرگ ما خود معصیت حق کرد

زان روی که می گویند از روز ازل تا حال

اول بشری بوده کو خود به گنه آلود

دستش چو پر از خون شد آتش شد و دنیا دود

ما را چه گنه باشد در بارگه موعود

فرزند حلال آن است کو مثل پدر می بود !